We passeerden vervolgens de spiegelgracht, waarin één van de kunstwerken te zien was, in de vorm van een constante rimpeling, die 'Het Principe van Huygens'  heette, en was geconstrueerd door kunstenaar en wetenschapper Vincent Icke, hoogleraar astrofysica aan de universiteit van Leiden. Nadat ik er een foto van had gemaakt, verdween de rimpeling als sneeuw voor de zon. Was dit een kunstwerk dat periodiek in werking trad misschien?

Op het rijk belommerde grasveld tegenover het eiland met de witte vaas stonden stoelen en tafeltjes klaar voor de gasten, en de temperatuur was hier veel aangenamer dan in meer open gedeelten zoals het parkeerterrein. Men kreeg koffie en een gebakje, en een welkomstwoord van dhr. J. Mulder, lid van het College van Regenten van de Stichting op Toutenburg en tevens betrokken bij de Stichting Beeldenpark Vijversburg.



Hierna kwam dhr. Wim Mertens, voorzitter van de Stichting Beeldenpark Vijversburg aan het woord, die het één en ander vertelde over deze tentoonstelling die zijn naam ontleent aan het Franse begrip Rites de passage, waarmee men bedoelt de overgangen van de ene levensfase in de andere, zoals geboorte, huwelijk, overlijden, maar het kan ook iets anders zijn zoals bijv. het slagen voor een examen waarna men een andere opleiding gaat volgen of gaat werken. In verband met deze tentoonstelling is ermee bedoeld dat men bij het ervaren van de kunstwerken als het ware even in een andere belevingswereld stapt. Deze expositie, waarbij kunst en wetenschap hand in hand gaan, is de laatste van de reeks van vijf zomerexposities in het Bos van Ypey, en tevens de duurste, mede door de aanleg van technische hoogstandjes en bovendien doordat het hier allemaal nieuwe, nog nooit eerder geëxposeerde werken betreft.
Dat er echter met de techniek ook weleens wat mis kon gaan, was al gebleken, moest dhr. Mertens eerlijk bekennen. Het kunstwerk van Vincent Icke, de rimpeling in het water van de Spiegelgracht, had 't nl. zojuist af laten weten door kabelbreuk...
Of het klikken van mijn camera daarbij cruciaal is geweest, kan men zich natuurlijk altijd af blijven vragen ;) ...



Terwijl de heer Mertens zijn verhaal hield, kwam ineens de laatste bewoner van Vijversburg en oprichter van de Stichting op Toutenburg, Age Looxma Ypey (gespeeld door acteur Joop Wittermans) aanstappen. Nadat beiden elkaar hadden begroet, vertelde deze, kort gezegd, dat hij het wel heel erg veranderd vond in de wereld van nu, maar dat hij toch wel tevreden was met wat hij zag op zijn vroegere landgoed, dat fraaie kunst herbergt en recentelijk zo mooi is uitgebreid.
Hieronder ziet men hem met een boek met gedichten van zijn tijdgenoot Piet Paaltjens.





Na de toespraken liep men in groepjes met de organisatoren van de tentoonstelling mee voor een korte rondleiding, waarbij enkele van de nieuwe kunstwerken werden bekeken en besproken. Wij liepen mee met dhr. Cor Wetting, die enige uitleg gaf over o.a. de Schuifconstructies van Rinus Roelofs en Kenneth Snelson (USA), de Doorgang van Henk en Tjeerd Alkema, en niet te vergeten Algorithmix #6 (Swarte Wech), van Remko Scha en Jos de Bruin, Inst. of Artificial Art Amsterdam (IAAA). Vooral dit laatste kunstwerk was eigenaardig te noemen - in de bekende kluizenaarsgrot hoorde men via een geluidsinstallatie geluiden van de snelweg, gecombineerd met gregoriaans gezang, en zittend in dit "huisje" had men uitzicht op een groot ANWB-bord, hier ook voor de gelegenheid neergezet...


Tenslotte kon men genieten van een drankje en een broodje op het terras bij het Huis Vijversburg, waar men uitzicht had op één van de Spidrohedron sculptures van Rinus Roelofs en de Hongaar Dániel Erdély, een soort enorme houten roos op het grasveld vlakbij de volière, opgebouwd uit allemaal gelijke geometrische patronen. Het bleek, dat deze Oosteuropeaan aan het tafeltje naast het onze zat, waarop een jongen van een jaar of 12 (misschien zijn zoon?) een houten puzzel uitlegde die ook uit allemaal dezelfde vormen was opgebouwd.

   

Hierna ging men weer huiswaarts. Inmiddels was het een uur of zeven 's avonds en afgekoeld tot een zeer aangename temperatuur.
Vanaf zaterdag 25 juni was de tentoonstelling ook voor publiek toegankelijk.

-- Dit schrijf ik begin juli, anderhalve week later. -- Helaas is behalve Het Principe van Huygens  van Vincent Icke (de kringen in het water van de Spiegelgracht) inmiddels een tweede stuk techniek door kabelbreuk gesneuveld - het voor bezoekers misschien wel meest intrigerende kunstwerk, Periscoop  van de Belg Lawrence Malstaf. Deze creatie verloor de bijbehorende heliumballon op woensdag 29 juni (eindelijk een dag met weinig wind...) bij de eerste de beste poging om hem in werking te zetten.
Pas in augustus (dus als de helft van de tijd van deze tentoonstelling al om is) wordt dit kunstwerk, bestaande uit een paar bouwsels midden in het weiland van het in fase 2 verder in cultuur te brengen Ooievaarsnest,  mogelijk nog in ere hersteld...

Zie ook Stichting Beeldenpark Vijversburg, en artikelen in weekblad "Actief" en de Leeuwarder Courant
Nieuwsbrief aankondiging tentoonstelling 'Passages' en Symposium ter afsluiting van 'Passages' in september 2005