Hierboven een impressie van het kunstwerk op de plek waar het stond, tot vrijdag 10 april 2009.
Met tijdens "Vijversburg VI" het deurtje van de kooi uitnodigend open, zodat men erin kon klimmen, en via een laddertje omhoog naar de opening van de bol. Daar kon men z'n hoofd in verliezen - "Waarheen?" - maar "dan weer terug" - zoals de titel van het werk geruststellend suggereerde. Binnen zag men de donkere ronde wand, en het stemgeluid werd hol weerkaatst.
Ook na sluiting van de tentoonstelling en daarmee tevens de kooi die toegang tot het kunstwerk gaf, bleef het een blikvanger. Vooral spiegelend in het water was de bol heel decoratief.

De foto's hieronder laten zien hoe op een prachtige voorjaarsdag het kunstwerk gedemonteerd en met veel "o-heden" naar de Groninger Straatweg vervoerd werd, iets dat enige uren in beslag nam, een heftruck reed een paar keer heen en weer met respectievelijk de bol, de kooi (hevig zwaaiend) en een stalen plank van enige meters lengte waarmee het geheel in de grond verankerd had gezeten. Het pad langs "It Fjouwerkant" vertoonde duidelijk de sporen van deze ritjes met zwaar materieel...
Na zijn taken te hebben volbracht werd de heftruck zelf ook op de vrachtauto gereden en vastgezet, achter de bol.
De man in het geruite jasje is de maker, Luk van Soom uit België. Ook twee Belgische technici waren erbij, de nogal roestige kooi moest terug naar België om te worden gegalvaniseerd - iets dat voor de tentoonstelling niet meer gelukt was vanwege tijdgebrek. De bol ging op transport naar Zwolle, waar een bedrijf het kunstwerk had aangekocht. Later zal de kooi daar ook vanuit België heen worden gebracht.
Op de laatste foto's ziet men de grote vrachtauto met de bol en de heftruck wegrijden richting Zwolle. Luk van Soom en zijn medewerkers zullen de aanhanger met de kooi achter hun rode busje hebben gehaakt en huns weegs zijn gegaan, maar dat hebben wij niet meer afgewacht en dus zijn daar geen foto's van.